5/5/2008 - YAĞMUR GÜZELLİK SALONU

Merhaba canım arkadaşlarım,

Hayatım bayağı bir düzene girdi görüşemediğimiz süre boyunca. Ufak tefek halledilmesi gereken detaylar kaldı. Onlar da hallolur kısa zamanda inşallah.

İlk önce bana verdiğiniz destek ve yüreklendirmeleriniz için binlerce teşekkürler.

O güzel cümlelerinizle bana güç kattınız.

Çok zor ve karmaşık günler geçirdim bu süre zarfında. Taşınmam ve işyerini tutmamız aynı günlere denk geldi. Küçükçekmece' de annemlerin oturduğu apartmanda bir dubleks boşaldı. Hemen kiraladım, taşındım. 1 ay sonra annemler de yanıma taşındılar. Zaten taşınıp, yerleşmek başlı başına bir büyük zorluktur, biliyorsunuz. Biz çok kısa aralıklarla iki taşınma yaşadık. Hala da tamamen yerleşebilmiş değiliz. Ben hep işte olduğum için, annem de hem kızıma bakıyor hem de elinden geldiğince yavaş yavaş yerleşmeye çalışıyor kadıncağız. Allah bin kere razı olsun annemden. O olmasaydı ne yapardım bilemiyorum.

Ailem yanımda olduğu için artık ne kira düşünme derdim kaldı, ne faturalar, ne de geçim sıkıntısı.

Eski kiracı elektrik,su ve doğalgaza takıp gitmiş. Bizim de çok acelemiz olduğu için araştırma fırsatım olmamıştı. 2 hafta boyunca o faturaları üstüme almak için uğraştım. Borçlu olduğu için üstüme almam oldukça zor oldu. Araya üst düzey yetkililer filan sokup, hallettim neyseki.

Kızım için de kolay olmadı bu süreç tabii ki.

İlk önce çok ağır bir kabızlık sorunu yaşadı. 1 ay kadar sürdü onun normale girmesi. Ama hala çok iştahsız. Allaha şükür ki sağlığında hiçbir bozulma yok. Büyüme geriliği filan da yok. Kolay değil tabii, 4 yaşında bir çocuk. Bir anda her ne kadar bağlı, düşkün olmasa da babasından ayrılıyor. Doğduğundan beri yaşadığı evden ayrılıyor. Annesinden ayrılıyor. Annesini akşamdan akşama görüyor. Taşındığı ev darmadağınık.

Ama tüm bu olumsuzluklara rağmen yavrum olabileceği kadar iyi atlattı bu devreyi aslında. Belki başka bir çocuk olsa daha zorlanırdı, içine kapanabilirdi. Ailem ve benim için en önemli konu Yağmur olduğundan bütün işlerimizi ona göre düzenliyoruz. Bu yüzden kızımın psikolojisi bozulmadı Allaha çok şükür. Pazar günleri babasını görüyor. Gerçi ben zorla çağırıyorum babasını. Ona kalsa hiç gelmeyecek ya... Neyse, çok da detaya girmeyeyim.

Beni en çok üzen, ağlatan konu bu. Bir adam çocuğuna nasıl bu kadar ilgisiz olur anlayamıyorum. Beni görmek için bahaneler üretiyor, arıyor, soruyor. Ama kızını görmek ona zor ve gereksiz geliyor. Beni tek yıkan bu. Kızımın yüzü gözlerimin önüne gelince gözyaşlarımı tutamıyorum. Keşke yavrumun böyle bir babası olmasaydı... Artık eski eşimden nefret ediyorum.

Bu kadar detaya girmemin tek nedenine gelince, yaşadıklarımın hem kadın hem de erkek ziyaretçilerime bir ders olmasını istememdir. 

Herkes kendine göre bir fikir edinsin.

Erkekler eşlerinin ve çocuklarının değerini bilsin, kadınlar kendilerine güvensin. İstedikten sonra herşeyi başarabileceklerine inansınlar.

Şu son 3-4 ayda yaşadığım stresi bir ben, bir de Allah bilir. Ama başardım işte. Herşey düzene oturdu. Daha da iyiye gidecek gün geçtikçe...

Şimdi de işyerine bakalım mı...

Açık adres:

Cennet Mah. Barbaros Cad. No: 54 

K.Çekmece ( BİM karşısı )

Tel: 0212 592 15 55

Cenneteki trafiğe kapalı caddenin sol tarafındaki caddede. Yeri çok kolay.

Şimdi de içine bakalım biraz...

Şu ilerde gözüken perdenin arkasında minik bir mutfak ve WC. de var. Yani çok kullanışlı bir mekan aslında.

Burası da benim protez tırnak, kalıcı french, kalıcı tırnak sertleştirme yaptığım masam. Hatta manikürü de burda yapıyorum. Herşey son derece steril, Avrupa standartlarında...

Burası da zayıflama ünitemizin olduğu odamız.

Pasif Jimlastik, bölgesel zayıflama. Elektrik akımları vererek yağları parçalıyor. Her bir seans 1 saat sürüyor. İlk 45 dk. müşterimin dayanabileceği miktarda elektrik akımı veriyorum. Son 15 dk. da daha yoğun bir programına geçirip, parçalanmış yağları eritiyoruz.

Normalda bu makinenin paket programı 12 seans. Ben kampanya yaparak 15 seansa yükselttim. Fiyatını da indirdim. 15 seansı 150 YTL. Bunu duyan hanımlar hemen yazıldılar. Daha 5. -6. seansda bile bir müşterim göbek bölgesinden 6 cm, diğer bir müşterim basen bölgesinden 7 cm. verdi. Diğer müşterilerim de 3-4 c. gibi verdiler. Kişiye göre, metobolizmaya göre farklılık gösteriyor incelme hızı. Mucize gibi birşey. Florya'dan, Avcılar'dan bile gelen müşterilerim var.

Laf aramızda ben bile giriyorum :))

İşte işyerim böyle birşey...

Bazı şeyler aldığımızda içinde vardı, birçok şeyi de ben yaptırdım. Zaten ilk ayın yarısı muhasebeciyle, matbaacıyla, tabelacıyla, tesisatçılarla, marangozlarla uğraşarak geçti.

Daha yapmak istediğim çok şey var ama zamanla hepsi yavaş yavaş hallolur.

En güzeli de elemanımın çok iyi olması. Bahçeşehirden iyi bir kuaförden transfer ettim onu. Ben de ondan her geçen gün yeni bir şeyler öğreniyorum. Güzellik uzmanlığımın yanı sıra yakında kuaför de olup çıkıcam :))

Zaten 2 haftadır boyaları bende yapıyorum. Hatta anneme röfle bile yaptım, güzel oldu.Müşterilerimiz çok memnunlar hem elemanımdan, hem benden. Her gelen tekrar geliyor, hatta arkadaşını, komşusunu da getiriyor. Geçen ay onlarca kuaförün onduğu Cennet gibi bir yerde yeni açılmamıza rağmen zarar etmedik.

Bu büyük bir başarı.

Kardeşim Facebookta bir sayfa açmış YAĞMUR GÜZELLİK SALONU olarak. Merak eden arkadaşlarım ordan detaylı bilgi ve fiyat listesine ulaşabilirler. Hatta Facebook arkadaşlarına özel indirimlerden de yararlanabilirler.

Ha bu arada ben de blogcu arkadaşlarıma indirim yapıcam tabii ki :))

Bir de duyuru :

Güzellik kurumlarında eğitim veren estetisyen bir arkadaşım var. Müşterilerimden kalıcı makyaj isteyen olursa onu çağırıyorum. Benim salonumda yapıyor. Bu işin eğitimlerini de verdiği için gönül rahatlığı ile önerebiliyorum. Müşterilerim de memnun kalıyorlar.

7 Mayıs Çarşamba günü de gelip, bir müşterime dudak kontürü uygulayacak.

Dudak kontürü yaptıracak olan müşterim çok araştırmış bizim orda bile 275 demişler.

Estetisyen arkadaşımın bana özel verdiği fiyatlar kalıcı e-liner ve dudak kontürü 180'er YTL. Kalıcılığı 3-5 sene gidiyormuş.

İlgileniyorsanız yukarıda tel no'mu vermiştim. Randevu alırsınız.

Evet, bu kadar reklam yeter.

Bu satırları kardeşimin bilgisayarından yazıyorum.

Odama internet 1-2 gün içinde bağlanacak. Bağlandığında akşamları ziyaretlerime başlayacağım. Hepinizi çok özledim.

Kucak dolusu sevgilerimle...

29/2/2008 - İKİNCİ BAHAR

Uzun bir aranın ardından tekrar merhabalar,

Bu son birkaç ay hayatım inanılmaz değişti. Bütün bu ayrıntılarla uğraşmaktan bloğuma ve sizlere vakit ayıramadım. Hatta bir süre daha aranızda olamayacağım.

Çoğunuzun bildiği gibi açacağım işyeri için son hız eğitimlerim ve çalışmalarım sürüyordu. Bir işyeri açmak, onun planlamasını, hazırlıklarını yapmak hiç de kolay değil. Bir de benim gibi ayrıntılara çok önem veriyorsanız, kusursuzluğa ulaşmak istiyorsanız daha da zorlaşıyor. Karmaşıklaşıyor.

Bir de üstüne üstlük eşimle aramızda son senelerde artarak devam eden anlaşmazlılar artık tavan yapmıştı. 11 senelik evliliğimiz boyunca maddi - manevi yapmadığım fedakarlık kalmamasına rağmen, karşılığında sadece haketmediğim şeyleri yaşıyordum.

Aslında kızıma hamile kalmadan da boşanacaktım ama kazayla hamile kalmıştım. Bir hafta devamlı ağladım, çocuğumu aldırmak için doktora gittiğimde onun kalp atışlarını ultrasonda duyunca birden içime annelik içgüsü yerleşti ve o an hayatımı ona adadım. Bütün anneler ne demek istediğimi anlayacaklardır. Belki bunda da bir hayır vardır deyip, yavrum için sabretmeye başladım.

Kızım 7 nisan da 4 yaşını dolduruyor. Maaşallah çok akıllı, mantıklı, sağlam karakterli bir çocuk.

Eşimle hiçbirşey düzelmediği gibi, kötüye de gitti. İyi bir koca olamadığı gibi, iyi bir baba da olamadı. Ve en sonunda kızımı da kendinden soğuttu.

11 sene boyunca hiçbir zaman başımda bir erkek varmış gibi hissetmedim. Sanki ben evin hem kadını, hem de erkeğiydim. Evin her türlü şeyini ben düşünmek ve halletmek zorunda kalıyordum.

Nereye kadar....

Kendisi ise yapması gereken şeyleri yapmadığı gibi, yapmaması gereken şeyleri de ısrarla yapmaya devam etti. Onu defalarca uyarmama, sonumuzun ne olacağını anlatmama rağmen.

Kendi etti, kendi buldu yani. Benim ve kızımın kendisine olan sevgimizi sıfırladı.

Kavga ve tartışmalarımız sırasında kızım aramızda üzülüyordu. Bunu daha fazla devam ettirmenin de bir mantığı kalmamıştı artık.

Zararın neresinden dönülse kardır.

En sonunda kendisini anlaşmalı boşanmaya razı ettim. 14 Şubat sevgililer gününde onu mahkemeye verdim.

26 Şubat Salı günü de boşandık.

Şimdi kendisi ev sahibimizin üst katındaki boş dairenin bir odasını geçici olarak kiraladı. Ben de yoğun olarak ev arıyorum. Bütün eşyalarım kolilerde, hurçlarda. Bulduğum an, evi temizlettirip taşınıcam hayırlısıyla.

Artık beni tanıdığınızı sanıyorum. Boşanma gerçekleşene kadar büyük bir stres ve sıkıntı, tedirginlik yaşıyordum. Acaba bir aksilik olur da boşanma gerçekleşmezse diye...

Ama şimdi son derece rahat, mutlu ve huzurluyum.

Sırtımdan büyük bir yük kalktı diyebilirim. Şimdi anlıyorum ki ben sırtımda 11 senedir bir kanburla dolaşıyormuşum. Hiç gerek yokmuş. Ama dediğim gibi hayat benim için yeni başlıyor.

18 Martta dolu dolu 32 yaşında oluyorum. Hayat benim için birkez daha başlıyor.

Şimdi tek derdim iyi bir yerde işyerimi açmak ve başarılı olmak. Kızımı kimseye, kendi aileme bile muhtaç kalmadan büyütebilmek, iyi bir yere getirebilmek.

Şimdi çoğunuzun bu satırları okurken üzüldüğünüzü biliyorum ama inanın ben gerçekten çok iyiyim. Gördüğünüz gibi son derece güçlü ve pozitifim. İçimden geçen gerçek duygular bunlar.

Üzgün ya da umutsuz olsaydım emin olun samimiyetle yazardım. Ama gerçekten hiç üzgün değilim.

Baharın gelmesine çok az kaldı. Bu bahar benim de baharım olacak Allahın izniyle.

Hayat şimdikinden daha zor olacak, daha mücadele gerektiricek benim için biliyorum ama, herşeyin üstesinden gelebilecek kadar güçlüyüm. Annem ve kardeşim de herzaman bana destekler sağolsunlar.

Sırtım yere gelmez :))

Hayatımı bir düzene oturtana kadar bloğumla ilgilenemeyeceğim ne olur kusuruma bakmayın. Hepinizi çok seviyorum. En kısa zamanda görüşmek dileğiyle...

Allaha emanet olun. Hoşçakalın.

19/12/2007 - BÜTÜN ARKADAŞLARIMIN BAYRAMINI VE YENİ YILINI KUTLUYORUM.

Canım arkadaşlarım, günler su gibi akıp geçiyor.

Hayat koşuşturması içinde kaçırdığımız, yetişemediğimiz, takip edemediğimiz bir sürü güzellik de oluyor ne yazık ki .

En azından benim öyle.

Bir süredir bilgisayara çok nadir oturabiliyorum. O zamanlarda da bilgisayarda yapmam gereken, bitirmem gereken acil işlerim oluyor.

Uzun zamandır bloğumu açamadım bile.

Beni merak etmişsiniz. Gelen sıcacık yorumlarınız beni çok mutlu etti. Ben iyiyim, herşey yolunda.

İlginiz için yürekten teşekkür ederim.

İlk fırsatta sizleri tek tek dolaşacağım.

Hepinizi çok özledim.

Belki zaman bulamam diye yeniyılınızı da kendi yaptığım bir çalışmayla şimdiden kutluyorum.

Beğenen arkadaşlarım olursa yılbaşı tebriği olarak dostlarına gönderebilir.

Hepinizi çok seviyorum. Herşey gönlünüzce olsun.

Yeni yılda sağlık, huzur, mutluluk, şans ve güzel olan ne varsa bizlerle olması dileğiyle...

30/10/2007 - HAYAT DEVAM EDİYOR AMA NASIL ???

Şu sıralar sipariş aldığım lifleri örmekle ve kendimi kuracağım iş konusunda geliştirmekle meşgulum. İş yerimizi açmamızı ilkbahara erteledik. Bu zamana kadar en güzel şekilde hazırlanmak çok daha mantıklı. Kızımın da biraz daha büyümesini istiyorum. Biliyorsunuz bir ayda bile çocuklarda büyük gelişmeler gözleniyor. Nisan ayında 4. yaşını doldurmuş olacak benim tatlı cadım. Kışı atlatalım, ilkbaharda yeniden uyanan doğa ile bizde hayatımızda yeni bir başlangıç yapalım diye düşündük.

Zaten artık bu iş konusunda birşeyler söylemek istemiyorum. Gerçekleştiği zaman ayrıntılarıyla anlatırım.

Herşeyin hayırlısı...

Bilgisayarımda önceden çektiğim resimlerden kalan lifleri buldum, onları ekliyorum bugün.

Aşağıdakiler rahmetli babaannemden kalmıştı.

Bunlar da kayınvalidemin yaptığı lifler...

Umarım bu modeller lif ören arkadaşlarımın işine yarar.

Şimdi bu ıvır zıvır konuları bir kenara bırakıp, konuşulması gereken, içimde ukte bırakan bir konuya değinmek istiyorum. Dün her ne kadar küçük kızımdan ötürü katılamasam da, yüreğimin cumhuriyet yürüyüşlerine katılan binlerce vatandaşımızın yanında olduğu anları akşam ana haber bültenlerinde izlerken gerçekten gözlerim yaşlarla doldu. Hem devletimizin geldiği bu noktaya çok üzüldüm, hem de milletimizin devletine sahip çıkışını gördükçe onur ve gurur duydum.

Eminim Atatürk yaşasaydı, o da kurduğu cumhuriyetine sahip çıkan ulusuyla gurur duyardı.

Hangi kanalda söylediklerini şu an hatırlayamıyorum ama, boğaz köprüsündeki havai fişek gösterilerini izlerken, spiker "  şu anda biz bunları seyrederken nice fidanlarımız bizim için canları pahasına savaşıyorlar " dedi. O an öyle kötü oldum ki anlatamam. Hem o fidanlarımızı, hem de onların korku içinde yürekleri ağzında bekleyen ailelerini düşündüm. Allah o yavrularımızın yanlarında olsun. İnşallah kıllarına zarar gelmeden analarının kucaklarına geri dönerler.

Düşünsenize, gözümüzden sakınarak büyüttüğümüz yavrularımız vatanımızı korumak için gerekirse ölüme gidiyorlar. Ve anaları babaları iğne üstünde oturarak, evlatlarından gelecek haberleri bekliyorlar. Şu satırları yazarken bile gözlerim doluyor inanın. Allah sabır versin ailelerine. Çok zor, çokkkk. Benim erkek çocuğum olmamasına rağmen bu duyguları böylesine hissedebiliyorsam, erkek evladı olan anneler mutlaka çok daha  fazla etkileniyorlardır bütün bunlardan.

Arşivimdeki bayrak ve Atatürk giflerini biraraya topladım. Sizlerle paylaşmak istedim.

Belki sizde olmayanları kopyalar, bloglarınızda, sitelerinizde kullanırsınız.

Yüce önder Atatürk ' ün bizlere emanet ettiği yurdumuzu tekrar eski haliyle görebilmemiz dileğiyle.

Sevgiler.

15/10/2007 - PSP8 ' LERDEN BİR BUKET

Veeeeeeeeeeeeeeeeeeeee,

Astsolist olarak tabii ki benim tatlı cadımla yaptığım bir çalışmamı sunuyorum sizlere.

Çalışmam oldukça büyük. Bloğa sığsın diye küçülttüm, bu sefer de renkler biraz bozuldu ama belli oluyor yine de. Şimdi de anne beni melek yap diyor. Yapmazmıyım hiç. Emir büyük yerden. Zaten sıkıysa yapma, evi başıma yıkar valla :))

O birşey istediği zaman eşimle ben hazır ol vaziyetine geçiyoruz. Dilimizden de şu kelimeler dökülüyor:

" Emredersiniz Efendimiz !!! "
Öyle diyecekmişiz. Onu da emretti de :))

Neyse, bu kadar çalışma yeter şimdilik. Diğerlerini ve kızımın melek halini de bir başka zaman paylaşırım artık.

Ramazanı ve Bayramı hayırlısıyla uğurladık. Şimdi kapımıza dayanan kış mevsimini de çabucak uğurlayabilsek keşke... Havalar oldukça soğudu.

Allah evsiz barksız, parasız pulsuz insanların yardımcısı olsun. Gerçekten çok zor.

Çoğumuzun elinde her türlü imkan varken ve bizler hiçbirşeyle mutlu olmayıp, devamlı herşeyden şikayet ederken bir an durup, o insanların halini düşünelim.

Ve durumumuza yürekten şükredelim.

Ramazan Ayının kalplerimize aşıladığı yardımlaşma ve elimizdekileri imkanımız dahilinde olmayanlarla paylaşma duygularını sadece bir ayla sınırlı değil, ömrümüz boyunca sürdürmeye gayret gösterelim.

Zaten benim blogcu arkadaşlarım son derece duyarlıdırlar. Bir tencere fazla yemek yapıp, durumu olmayan bir ailenin karnını bir akşamlığına bile doyurabilsek, bir torba kömürümüzü feda edip, bir aileyi en azından birkaç gün ısıtabilsek ne mutlu bize değil mi...

Hepinize mutlu, sağlıklı ve huzur dolu günler diliyorum.

Herşey gönlünüzce olsun.

Sevgilerimle...

8/10/2007 - ANNEMİN HIRKASI

Merhabalar,

Geçen yazımda bahsettiğim, anneme ördüğüm hırkayı bitirdim, sahibine teslim ettim :))

Ama tam resim çekecekken cadı kızımın,  anneme sevgisi depreşti sanırım. Kucağına atlayıp, sarılırken orasını burasını çekiştirip, hırkanın görüntüsünü bozdu.

Ne yapalım olsun, resim biraz yamuk yumuk çıktı ama hiç olmamasından iyidir değil mi...

Yaka kısmı size değişik gelecek ama tamamen annemin vücut yapısına göre uydurduğum bir model. Kareler büyük, annem de minyon olunca durumu böyle kurtardım bende.

Sevgili arkadaşlarım, mübarek kadir gecemiz hayırlara vesile olsun inşallah. Yüce rabbim dualarımızı kabul etsin. Şimdiden hepinizin bayramını kutluyorum.

Sevgilerimle...

29/9/2007 - KAÇAK DÖNDÜ :))

Ahh, ah ne zamandır bloğumu açmıyordum bile.

Dün açtım, değerli arkadaşlarım yine beni yorumlarınızla yalnız bırakmamışsınız.

Yorumları onaylarken içimi sıcacık bir duygu kapladı. Hepinizi çok seviyorum. Teşekkür ederim.

Önceki yazılarımda da belirttiğim gibi Allah kısmet ederse bir işyeri açacağım. O konu hakkında eğitimler alıp, sınava girdim. Güzel geçti. Bayram sonrasında bir sınav daha var. Ondan sonra işyeri ruhsatını alabilmem için bu sınavlardan alacağım belgeyi bekleyeceğim. Sanırım işyerini açmam aralık - ocak ayını bulacak. Olsun geç olsun da güç olmasın değil mi? Ben de boş kaldığım her an kendimi bu konularda eğitmeye devam ediyorum. Gerekli insanlarla bağlantılar kurup, görüşmeler yapıyorum. İşyeri için internet sitemizi hazırlıyorum.

Gelecek ayın sonuna doğru yer bakacağız, onun içinin dekarasyonu filan... Çok çalışmam lazım, çoookkk ....

Ha, bu arada işyerim buram buram elişi kokacak. Müşterilerimle oturup elişi yapacağız, elişi satışı olacak.

Eğer ürününüz satıldıktan sonra parasını almayı kabul ederseniz, sizlerin ürünlerinizi de satışa koyabilirim. Çünkü bana bu konuda çok talep geliyor. Yapıyoruz, elimizde kalıyor, satamıyoruz diye. Dediğim gibi yıl sonunda açacağım işyerimi. O zamana kadar rahat rahat hazırlanırsınız. Sizin için maliyeti düşük olan ama yapıldığında gösterişli, para edecek şeyler yapın bence ki emeğinize değsin. İsteyenler hobisergisi@gmail.com dan benimle iletişime geçsinler. Daha önce de bir satış bloğu hazırlamıştım ya, o zaman da bu adresi kullanmıştık.

Blogda birkaç kişininki dışında pek bir satış olmamıştı ama bu sefer kesin satılır.

Gelelim bana...

Ne zamandır elişi anlamında da pek birşey yapmadım aslında bu işlere koşuşturmaktan.

Aşağıdaki modelden 2 ayrı renk lif ördüm.

Yapacak arkadaşlarım için ayrıntı resmini de çektim.

Şu cd çantalardan da yaptım. Daha da yapacağım, bir sürü bozuk cd var evde. Elde taşınması için sapını kısa tuttum. Uzun saplılarını da yapacağım.

Bu da kedi kafası şekilinde bir kitap ayracı. Yabancı bir sitede görüp yapmıştım.

Bu ise aynı kedi kafasından yaptığım buzdolabı süsü. Arkasına sıcak silikonla mıknatıs yapıştırdım.

Başka neler yaptım...

Daha önce sitemde yayınladığım bebek yeleğinden sipariş üzerine iki tane daha ördüm. Şimdi anneme kare motifli mevsimlik bir hırka örüyorum, bitmek üzere. Bir de şal başlamıştım bir ara. Onu bitirmem lazım. Yarım kaldı bekliyor bir kenarda. vs. vs.

Malum ramazan. Çabucak gün bitiyor, eşim eve erken geliyor. Pek bir iş yapılmıyor.

Dediğim gibi blogcuya girmemiştim uzun zamandır, hepinizi özledim.

Hepinize harika bir hafta sonu diliyorum, sevgilerimle...

22/8/2007 - BİR KUĞU HİKAYESİ

                                             GELİNİM 

İşte bu gece yeni birşey eklemiş mi diye arkadaşımın bloğunu ziyarete gittiğimde bu kuğunun resmini gördüm. Birden içimden geldi. Böyle bir şey hazırlayayım, o güzel kuğu yüzsün dedim

Diyorum ya, bütün bunlara sevgili bucan' ın çektiği o kuğu resmi sebep oldu. İyi de oldu

Yakında bizi mahallenin gece bekçileri olarak atayacaklar bu gidişle, yakındır yani

19/8/2007 - ÜŞENGEÇLİK DİZ BOYU

En yakın arkadaşlarımdan biri olan hayatsu' nun yoğun baskılarına daha fazla dayanamayıp, yeni bir paylaşımda bulunmaya karar verdim. Hoş ben tembel halimle son derece rahattım ama...

Yine de günler sonra şarj cihazına koymaya muvaffak olduğum tamamen boşalmış şarj pillerim dolmasına rağmen, yeni bir atak geliştirip o dolan pilleri fotoğraf makinamın içine koymayı başaramadım. Son zamanlarda kızım dolayısı ile defalarrrrca Garfield' i seyrede seyrede hepten onun gibi tembel bir kedi oldum galiba

Eee, bu durumda yapılacak tek bir şey kalmıştı. O da bilgisayarı kurcalayıp, kıyıda köşede daha önceden çektiğim ve siteme koymadığım birşeyleri bulmak. Veeee, bugün şanslı günüm olsa gerek çabalarım sonuç verdi

Kimbilir ne zaman çektiysem evdeki hurçta duran, kullanmadığım yaklaşık 10 senelik yemeni oyalarımın resimlerini buldum. Onları ekliyorum şimdi.

Resimlerin üzerine blog adı yazmadığımı biraz önce resimleri ekledikten sonra farketmeme rağmen, geri dönüp yazamadım vallahi.

Amannnn, saldım çayıra, mevlam kayıra

Ha, bu arada merak edenlere söyleyeyim; önümüzdeki günler için kısa vadedeki planlarımın arasında şarjlı pillerimi şarj makinamdan çıkarıp, fotoğraf makinamın içine takmak yer alıyor. Bu benim için çok zor ve yorucu olacak ama, sizler her şeye değersiniz arkadaşlarım. Tabii daha sonrasında makineyi objenin üstüne doğru tutup, deklanjöre basıp, resim çekmek de varrr. Hatta ve hatta daha da öncesinde çekeceğim objeyi bulunduğu yerden alıp, ışık alan bir yere yerleştirip, tabiri caizse poz verdirttirmek de yer alıyor. Aman yarabbim tam bir kabus

Bana bu zorlu görev için şans dileyin olur mu

Ve de, şekil 1 A' da görüldüğü üzere yeniden evde oturmak bana iyi gelmedi. Azıcık cıvıdım galiba

Sıcakların da etkisi var tabii.

Hani bir şarkı var ya son zamanlarda, "Aman salla dertleri, aman unut herşeyi, aman nasıl olursa yeni bir gün doğacak bak gör sen..." diyor. Bende salladım herşeyi. Çok söz dinleyen bir kişiyimdir de

Bu hafta kuracağım işyeri ile ilgili eğitimlerime başlıyorum. Yoğun günler beni bekliyor.

Benden son haberler böyle şimdilik.

Hepinize harika bir hafta sonu diliyorum.

Sevgilerimle...

7/8/2007 - PSP8 ÇALIŞMALARIMA DEVAM

Merhabalar sevgili arkadaşlarım,

Geçen yazımda sizlere sevgili Işıl' ın bloğundan bahsetmiştim. Beni kendi kurduğu psp grubuna davet etti. O gruba girince tekrar eski psp dolu günlere geri döndüm.

Kendisine bir kez de burdan içimde bu konu ile ilgili yeniden istek uyandırdığı için teşekkür etmek istiyorum.

Şimdi sizlerle son günlerde yaptığım psp çalışmalarımı paylaşıyorum.

İşte böyle...

Bu arada örgülere devam ediyorum.

Bir dahaki paylaşımımda onlara yer vereceğim.

Hepinize mutluluklar diliyorum.

Sevgilerimle.